Dinsdag 11 augustus - Sanganigwa B
Deze morgen vonden we bij het opstaan een briefje onder de deur. Broeder Eric die nu broeder Stan afwezig is, de leiding in Maendeleo heeft was ’s morgens vroeg (5 uur) naar Dar Es Salaam vertrokken. Hij had geen tijd meer gehad om ons te groeten. Daarom deed hij het met volgend briefje waar wij zeer blij mee zijn.
I miss words to express my gratitudes to you! You have been kind to me and to all the people of Maendeleo. May the good Lord bless you. I’m sure you have learned something from the few days spent in Kigoma. Welcome again.
Machteld en Jo vertelden ons dat hij zeer tevreden was met de manier waarop we hier aan tafel (en ook nog nadien) met de jongeren omgaan en communiceren. Dikke pluim voor ons dus!
Dag 12 in Afrika begint voor iedereen toch een beetje door te wegen. Vandaag gingen we te voet naar Sanganigwa B (een centrum voor straat- en weeskinderen). Wanneer zuster Crispin een bal boven haalde werden de kindjes dol enthousiast. Het is indrukwekkend om te zien hoe kinderen hier zo blij kunnen zijn met een simpele bal. Ook wanneer we de droge koekjes die we voor hen op de markt kochten uitdeelden was het echt wel fijn om al die lachende gezichtjes te zien. Hun groot enthousiasme maakte het voor de zuster en de manager moeilijk om alle kinderen in een rij te laten aanschuiven. Bij het bezoek aan de klasjes vertelde de zuster dat heel veel kinderen niet naar school kunnen en ze ook geen middelen hebben om kinderen naar school te laten gaan. Het water was vorige maand de hele maand afgesloten want de rekening kon niet betaald worden. Het is duidelijk dat er nog veel middelen nodig zijn. Na een uurtje spelen met de kindjes in de felle zon, samen met de scouts, moesten we – uitbundig uitgezwaaid door vrolijke kinderen - helaas vertrekken. In de blakende zon trokken we dan, 40 minuten te voet, naar een lokaal marktje. Daar kochten we fruit (84 bananen, 25 ananassen, 8 watermeloenen en 8 citroenen) waarmee we een fruitsalade maakten voor deze avond. De lange wandeling met de kilo’s fruit en het versnijden ervan (waarbij het ananassap tot op onze knieën droop) kostten moeite, maar we werden beloond met een warm applaus en vele dankbare gezichten.
Na deze zware dag is iedereen wel blij om in zijn bedje te kruipen. Morgen om 6u30 op om in de huid van een Tanzaniaanse scholier te kruipen.
Elisabeth, Céline, Joke en Fien