WARAFIKI WA MAENDELEO

De Warafiki wa Maendeleo: even voorstellen

De twee groepen Inleefreizigers (van 2008 & 2009) laten Maendeleo niet los. Eigenlijk zijn Tanzania, Maendeleo, broeder Stan, de scouts en de projecten die zij bezochten nooit meer uit hun gedachten. Integendeel, de Afrika-microbe heeft hen stevig te pakken.

De jongeren zijn solidaire wereldburgers geworden en blijven (ook na hun eerste engagementen na de Inleefreis) contact houden met elkaar en met Maendeleo. Daarom vormen zij nu de ‘warafiki’ wa Maendeleo (Swahili voor ‘de vrienden van Maendeleo’). Met volgende groepen Inleefreizigers willen zij een permanente vriendschapsband met Maendeleo uitbouwen. Zij delen een grondige kennis van de onrechtvaardigheid in deze wereld, maar ook een wereldwijde vriendschap en de hoop op een betere wereld.

Dit zijn de Warafiki van 2008 die je eventueel op jouw school kan aanspreken over hun Inleefreis en engagement:
Stef Geukens (Technisch H. Hartinstituut Tessenderlo)
William Ally, Eva Bleyenberg, Astrid De Beukelaer (Emmaüsinstituut in Aalter)
An-Sofie Dossche (Sint-Paulusinstituut Gent)
Lien Vanden Berghe (Visitatie Mariakerke)

En dit zijn de Warafiki van 2009:
Elisabeth Verhaeghe & Céline Gevaert (Bovenbouw Emmaüsinstituut in Aalter)
Aline De Schoenmacker (Visitatie Mariakerke)
Joke Guns (Sint-Paulusinstituut Gent, Campus Marathon)
Julie De Meester, Charlotte Willmore & Lisa Delaruelle (Sint-Paulusinstituut Gent, Campus EDD)
Fien Laureys (Sint-Laurens Humaniora, Zelzate)

Solidaire wereldburgers

De vriendschapsband met Maendeleo uit zich in een solidariteit in woord en in daad. Vol overtuiging en recht vanuit het hart brengen de warafiki hun verhaal bij wie het horen wil. En met dezelfde overtuiging organiseren zij acties ten voordele van Maendeleo. Enkelen engageerden zich zelfs om maandelijks een deel van hun zakgeld af te staan voor het ‘Maendeleo-studiefonds’ zodat een droom van de jongeren van het MYCK én de scouts waargemaakt kan worden: verder studeren en zo aan een betere toekomst bouwen! Als dat geen solidariteit is!

“In Afrika vind je je ware zelf terug. Je leert ook de anderen die je ontmoet ‘dieper’ kennen omdat je ze nodig hebt. Afrika heeft me veel gegeven, ik zal trachten veel terug te doen.”

“Als één van mijn broers nu zegt: ‘ik heb honger’ denk ik: die weet niet wat honger is. Nu terug thuis, gaan we alles meer waarderen.”

“Afrika heeft ons veranderd. Ik ben veel realistischer en minder ‘egoïstisch’ geworden. Maar ook volwassener…”